|

Met autisme aan het werk

Dit is het eerste blog waar ik heel lang over heb nagedacht en gesleuteld (waarschijnlijk blijf ik dat ook doen…):
hoe vat ik e.e.a. het eenvoudigste samen zodat ik de lezer kan laten invoelen waar ik met mijn autisme tegenaan liep, en nu als vrijwilliger nog steeds tegenaan loop?

Natuurlijk heb ik een mooie, zij het vertraagde, carrière. Ik ben een typische ’tweede kanser’, dat kon gelukkig nog… Dat ik al vanaf mijn puberteit belangstelling had voor mensen en hun gedrag, laat zich eenvoudig verklaren: ik wilde het leven leren. Leren van hoe anderen het doen en waar zij tegenaan kunnen lopen, hun overwegingen en oplossingen. Mijn uiteindelijke studiekeuzen voor eerst psychologisch assistente en later psycholoog pasten hierin.

Waar ik eerst dacht dat ik ‘hulpverlener’ wilde worden, kwam ik er tijdens mijn studie psychologie pas achter dat ik het beter vanuit de wetenschap kon benaderen. Vrij vroeg overwoog ik een promotie-onderzoek naar wat er in de gedachtenketens verandert bij mensen die een geslaagde psychotherapie hebben ondergaan. Omdat zoiets niet goed te onderzoeken is, en zeker niet via een wetenschappelijk verantwoorde dubbelblinde opzet, ging dat plan de prullenmand in. Wel leverde dit plan mij een studentassistentschap op bij de hoogleraar bij wie ik mijn plan had ingediend.

In mijn presentatie destijds op 24 mei 2018 in Groningen over werken met autisme heb ik geprobeerd om een inkijkje te geven in hoe ik mijn opleiding en carrière ben doorlopen zonder dat ik weet had van mijn autisme. Wat ik hier nu schrijf is uiteraard in retrospectief maar vergelijkbare ervaringen heb ik nu nog steeds bij mijn vrijwilligerswerk en tegenwoordige contacten.

Hoe meer ik nadenk over mijn werk en carrière met autisme, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat er eigenlijk enkele grote ‘beddingen’ zijn waar mijn autisme doorheen stroomt:

  • Mijn gebrekkige rolopvatting, samenhangend met identiteit
  • Mijn behoefte aan duidelijkheid, structuur, overzicht e.d.
  • Liever alleen werken
  • Vertraagde en vervormde informatieverwerking
  • Voorstellings- en verbeeldingsvermogen, ruimtelijk inzicht

naar pag. 2/ Rolopvatting – identiteit

Vergelijkbare berichten

  • |

    Buiten de kast

    Nu de aandacht voor mijn ‘coming aut‘ geleidelijk neerdwarrelt, begin ik beter op een rijtje te krijgen wat dit met mij gedaan heeft. Mijn voornaamste bedoelingen ermee waren niet alleen om mezelf als ‘compleet persoon’ naar buiten te brengen maar ook om de deur naar de binnenkant van wat autisme kan zijn, op een kier…

  • | |

    Een kritisch narratiefje

    Deze blog is n.a.v. contacten met zowel NAR als de NVA licht bewerkt op 29-8’25. Al jaren neem ik als respondent deel aan de jaarlijkse metingen van het Nederlands AutismeRegister (NAR). Ik vind dit een geweldig initiatief, ze leveren jaarlijks een landelijk overzicht van de antwoorden van zo’n 1500 respondenten, verdeeld naar subgroep en bovendien…

  • |

    (Wan-)orde

    Leuk! Ik ga eind van de week met vakantie … Ik ben er slecht in, die voorbereidingen. Al die dingen waar ik aan moet denken vormen een berglandschap waar ik niet overheen kan kijken. Aan de overkant lokt de vakantie. Vliegschaamte, -schuldgevoel en -angst We gaan met het vliegtuig. Schaamte, eigenlijk wil ik dat niet…

  • |

    Anker

    Wat is dat toch, die behoefte van mij om mijn reactie op artikelen, boeken, films enz. aldoor met anderen te willen delen? Ik wil ze niet samen met een ander zien of lezen, maar later wel bespreken. En wel op het moment dat mijn reactie nog ‘warm’ is. Ik herleid dit uiteindelijk tot tot mijn…

  • |

    Leven met open eindjes

    Onlangs sprak ik met een heel goede vriendin over wat te doen met een niet goed afgeronde relatie. Bij haar ging het over de relatie met haar overleden tweelingzus. Voor mij was dit, hoewel mijn situatie totaal anders is, wél heel herkenbaar. De relatie met mijn familie is, ik heb er al vaker over geschreven,…