|

Met autisme aan het werk

Dit is het eerste blog waar ik heel lang over heb nagedacht en gesleuteld (waarschijnlijk blijf ik dat ook doen…):
hoe vat ik e.e.a. het eenvoudigste samen zodat ik de lezer kan laten invoelen waar ik met mijn autisme tegenaan liep, en nu als vrijwilliger nog steeds tegenaan loop?

Natuurlijk heb ik een mooie, zij het vertraagde, carrière. Ik ben een typische ’tweede kanser’, dat kon gelukkig nog… Dat ik al vanaf mijn puberteit belangstelling had voor mensen en hun gedrag, laat zich eenvoudig verklaren: ik wilde het leven leren. Leren van hoe anderen het doen en waar zij tegenaan kunnen lopen, hun overwegingen en oplossingen. Mijn uiteindelijke studiekeuzen voor eerst psychologisch assistente en later psycholoog pasten hierin.

Waar ik eerst dacht dat ik ‘hulpverlener’ wilde worden, kwam ik er tijdens mijn studie psychologie pas achter dat ik het beter vanuit de wetenschap kon benaderen. Vrij vroeg overwoog ik een promotie-onderzoek naar wat er in de gedachtenketens verandert bij mensen die een geslaagde psychotherapie hebben ondergaan. Omdat zoiets niet goed te onderzoeken is, en zeker niet via een wetenschappelijk verantwoorde dubbelblinde opzet, ging dat plan de prullenmand in. Wel leverde dit plan mij een studentassistentschap op bij de hoogleraar bij wie ik mijn plan had ingediend.

In mijn presentatie destijds op 24 mei 2018 in Groningen over werken met autisme heb ik geprobeerd om een inkijkje te geven in hoe ik mijn opleiding en carrière ben doorlopen zonder dat ik weet had van mijn autisme. Wat ik hier nu schrijf is uiteraard in retrospectief maar vergelijkbare ervaringen heb ik nu nog steeds bij mijn vrijwilligerswerk en tegenwoordige contacten.

Hoe meer ik nadenk over mijn werk en carrière met autisme, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat er eigenlijk enkele grote ‘beddingen’ zijn waar mijn autisme doorheen stroomt:

  • Mijn gebrekkige rolopvatting, samenhangend met identiteit
  • Mijn behoefte aan duidelijkheid, structuur, overzicht e.d.
  • Liever alleen werken
  • Vertraagde en vervormde informatieverwerking
  • Voorstellings- en verbeeldingsvermogen, ruimtelijk inzicht

naar pag. 2/ Rolopvatting – identiteit

Vergelijkbare berichten

  • |

    Autisme en empathie

    De post van Frans Bak over ‘de empathische autist’ op LinkedIn van midden juni 2021 inspireerde mij om een vervolg te geven op mijn eigen blog over autisme, stigma en identiteit (voor wie geen LinkedIn gebruikt, is hier de link naar de blog van Frans Bak). In mijn blog eindigde ik met de voorzichtige vraag…

  • Zijn en doen!

    Gewoon een tamelijk korte blog tussendoor (ik was eigenlijk met een andere blog bezig…). Maar ik zat zo te genieten van dit mooie weekend waarin ik ook een voor mijn doen grote beslissing heb genomen door voor mezelf te kiezen en meer te gaan doen wat ik leuk vind. Vandaar de titel van deze blog.Normaal…

  • Strak

    De titel van deze blog zegt al genoeg: ik sta strak. Dat gedoe rond die decemberdagen, de opdringerigheid waarmee je de hele dag bestookt wordt met ‘samen’, ‘gezellig’, ‘feestdagen’ is mij een doorn in het oog. De maatschappij trekt zich dan in zichzelf terug alsof het eb is voorafgaand aan een springvloed. Ik sta strak…

  • |

    Leven met open eindjes

    Onlangs sprak ik met een heel goede vriendin over wat te doen met een niet goed afgeronde relatie. Bij haar ging het over de relatie met haar overleden tweelingzus. Voor mij was dit, hoewel mijn situatie totaal anders is, wél heel herkenbaar. De relatie met mijn familie is, ik heb er al vaker over geschreven,…

  • |

    Het kan!

    Laat leren leven met autisme, het kan! Deze week heb ik als ervaringsdeskundige een paar keer meegewerkt aan een training van de MEE Academie Noord. Ik schaaf die presentaties elke keer een beetje bij en merk, ook door de wisselwerking met de cursisten, dat ik in mijn beleving echt nog steeds groei! Ik heb een…