Ik zit te popelen om een reactie te schrijven op de onrust over de ‘definitie van autisme’ die onlangs dankzij Uta Frith weer is opgelaaid. Maar ik wil ook schrijven over de doorlopende stroom aan inzichten die maar bij me blijven binnenkomen. Alles tegelijk. Maar dat kan natuurlijk niet, dan maar combineren? Indikken? Ik begon…
“Waarom schrijf jij van die persoonlijke blogs?”, wordt mij wel gevraagd, “je stelt je daarin zo kwetsbaar op…”. Mijn antwoord op die vraag is eenvoudig: “mijn website is mijn uitlaatklep, daar kan ik rustig mijn verhaal ontvouwen en vind ik een luisterend oor”.Misschien vinden deze vraagstellers dat geen fijn antwoord, want dat zijn zij toch?…
Vandaag is het Wereld Autismedag, een passend moment voor een harde confrontatie met mogelijk mijn eigen autisme. De ervaring met de vrijwilligersclub, waar ik zonder uitleg en pardon ben uitgewerkt (zie mijn vorige blog ‘Na de euforie een diepe dip’) heeft mij ongelofelijk uit balans gebracht. Voor zover ik mijn balans gevonden had, dan. Ik…
Hoe doe je dat eigenlijk: een goede vriendin zijn? Ik voldoe daarin niet aan mijn eigen verwachtingen en voel me heel onzeker en onveilig in de verbinding binnen vriendschappen. Dat geldt eigenlijk voor al mijn relaties. Wat wordt verwacht en hoe doe je dat? Ik denk bij alles na en weeg het resultaat. Ik ben…
In mijn eerdere blogs probeerde ik ervaringen met het laat leren leven met autisme te delen en er zelf ook beter van te worden. Het schrijven van blogs werd eigenlijk elke keer ingegeven doordat ik een warboel aan emoties, gebeurtenissen en ervaringen wilde ontwarren. Door een blog te schrijven, lukte mij dat meestal wel. En…
Deze blog gaat ver de diepte in; en is voor mezelf en voor sommige lezers misschien ook wel erg lang en confronterend. Dat heeft alles met de brede en diepe doorwerking van mijn autisme, rouwverwerking en acceptatie te maken… Doordat ik zocht naar een eerdere blog over wederkerigheid, realiseerde ik mij dat het hele proces…
De titel van deze blog zegt al genoeg: ik sta strak. Dat gedoe rond die decemberdagen, de opdringerigheid waarmee je de hele dag bestookt wordt met ‘samen’, ‘gezellig’, ‘feestdagen’ is mij een doorn in het oog. De maatschappij trekt zich dan in zichzelf terug alsof het eb is voorafgaand aan een springvloed. Ik sta strak…
Ik kies deze begrippen expres in deze volgorde want ik kan er zo’n leuke titel van maken. Ze gaan allemaal over iets waar ik nog volop mee worstel, zelfs op mijn leeftijd, of beter gezegd, juist op mijn leeftijd! Ik ben nu halverwege de 70 en dus een aardig eind gevorderd in mijn leven. En…
De laatste tijd realiseer ik mij dat er een aspect aan veroudering zit, dat niet direct met mijn fysieke ongemak of achteruitgang van cognitieve functies te maken heeft. Misschien begin ik met mijn bijna halverwege de 70 ook wel op die punten te haperen, maar de confrontatie zit hem in de sociale omgeving en het…
Onlangs werd ik geconfronteerd met een onverwacht dilemma. Heel langzaam komen sociale activiteiten, zoals een leesclub, wandelclub en bridgen na de coronabeperkingen aarzelend weer op gang. In die coronaperiode heb ik veel vrijwilligersactiviteiten naar me toegetrokken, en ik vind deze leuk om te doen.Waar loop ik nu tegenaan? Niet alleen dat ik mijn tijd maar…