|

Met autisme aan het werk

Dit is het eerste blog waar ik heel lang over heb nagedacht en gesleuteld (waarschijnlijk blijf ik dat ook doen…):
hoe vat ik e.e.a. het eenvoudigste samen zodat ik de lezer kan laten invoelen waar ik met mijn autisme tegenaan liep, en nu als vrijwilliger nog steeds tegenaan loop?

Natuurlijk heb ik een mooie, zij het vertraagde, carrière. Ik ben een typische ’tweede kanser’, dat kon gelukkig nog… Dat ik al vanaf mijn puberteit belangstelling had voor mensen en hun gedrag, laat zich eenvoudig verklaren: ik wilde het leven leren. Leren van hoe anderen het doen en waar zij tegenaan kunnen lopen, hun overwegingen en oplossingen. Mijn uiteindelijke studiekeuzen voor eerst psychologisch assistente en later psycholoog pasten hierin.

Waar ik eerst dacht dat ik ‘hulpverlener’ wilde worden, kwam ik er tijdens mijn studie psychologie pas achter dat ik het beter vanuit de wetenschap kon benaderen. Vrij vroeg overwoog ik een promotie-onderzoek naar wat er in de gedachtenketens verandert bij mensen die een geslaagde psychotherapie hebben ondergaan. Omdat zoiets niet goed te onderzoeken is, en zeker niet via een wetenschappelijk verantwoorde dubbelblinde opzet, ging dat plan de prullenmand in. Wel leverde dit plan mij een studentassistentschap op bij de hoogleraar bij wie ik mijn plan had ingediend.

In mijn presentatie destijds op 24 mei 2018 in Groningen over werken met autisme heb ik geprobeerd om een inkijkje te geven in hoe ik mijn opleiding en carrière ben doorlopen zonder dat ik weet had van mijn autisme. Wat ik hier nu schrijf is uiteraard in retrospectief maar vergelijkbare ervaringen heb ik nu nog steeds bij mijn vrijwilligerswerk en tegenwoordige contacten.

Hoe meer ik nadenk over mijn werk en carrière met autisme, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat er eigenlijk enkele grote ‘beddingen’ zijn waar mijn autisme doorheen stroomt:

  • Mijn gebrekkige rolopvatting, samenhangend met identiteit
  • Mijn behoefte aan duidelijkheid, structuur, overzicht e.d.
  • Liever alleen werken
  • Vertraagde en vervormde informatieverwerking
  • Voorstellings- en verbeeldingsvermogen, ruimtelijk inzicht

naar pag. 2/ Rolopvatting – identiteit

Vergelijkbare berichten

  • |

    Leer ik het dan nooit?

    Dit is echt een wanhoopskreet. In mijn presentaties over mijn eigen autisme vertel ik meestal dat men bij ons thuis vroeger vaak tegen mij verzuchtte: wat voel jij je weer miskend! Zeker, dat voelde ik mij ook. Ik had vaak het gevoel dat ik niet gezien werd, niet op waarde geschat, niet meetelde. Of dat…

  • |

    Buiten de kast

    Nu de aandacht voor mijn ‘coming aut‘ geleidelijk neerdwarrelt, begin ik beter op een rijtje te krijgen wat dit met mij gedaan heeft. Mijn voornaamste bedoelingen ermee waren niet alleen om mezelf als ‘compleet persoon’ naar buiten te brengen maar ook om de deur naar de binnenkant van wat autisme kan zijn, op een kier…

  • |

    Jarig zijn….

    We kennen het allemaal: het jaarlijks terugkerende festijn van het jarig-zijn … Ik vind die dag belangrijk: ik houd ervan in het middelpunt van de belangstelling te staan. Dan ‘mag het’, dat is lekker duidelijk. Gister was het weer zover. Natuurlijk gaat aan deze dag de nodige stress vooraf. Dit jaar was dat extra vanwege…

  • |

    Baloe

    Mijn nieuwe vriendje is glanzend zwart, ruim 1 jaar, speels en heel lief!Na het verlies van Loesje realiseerde ik mij dat het toch wel erg stil in huis en in mijn leven was geworden.Na een tip van mijn vriendin die hier in de straat woont, en die ook onlangs haar huisdier heeft verloren, ben ik…